Het is weer tijd voor wat Scheepsnieuws. Als gevolg van wondroos, waar ik erg ziek van ben geweest, is mijn rechter wijsvinger stijf gebleven. En ik ben rechtshandig. Dus schrijven en typen is voor mij op dit moment wat lastig. Heb hiervoor al therapie gehad, maar niets helpt. Ben naar de handchirurg geweest, die heeft geconstateerd het geen wondroos, maar een peesschede ontsteking geweest is. Hierdoor is er een inwendige verkleving opgetreden. Dit kan mogelijk met een operatie verholpen worden. Maar de vinger wordt nooit weer “de oude” Ondanks alles is het toch gelukt dit verhaal te schrijven.
Met de stijgende temperaturen en de dagen die weer voorzichtig wat langer worden, begint het voorjaar te lonken. Tussen het nog winterse ietwat bevroren gras laten de sneeuwklokjes zich al zien. Die ondertussen al plaats hebben gemaakt voor narcissen en krokussen Natuur en landschap krijgen hun kleuren terug.
Na het vorige nieuws hebben wij niet meer vergaderd. Wel hebben we met de Welzijnscoahes, Debora en Elly, afgesproken met hen eens in het kwartaal te overleggen over eventuele activiteiten die wij zouden kunnen organiseren. Of andere zaken die wij voor onze bewoners kunnen regelen.
.jpg)
Zo hebben we op 30 december 3 nieuwe knipertiesiezers aangeboden aan de bewoners. Ze zijn door Anneke overhandigd aan Elly. En hebben we de “iezers” die middag zelf ingewijd door voor de bewoners knieperties te bakken. Na wat misbakels kregen de bakkers de smaak te pakken. Onder heerlijk opstijgende geuren hebben ze voor bewoners en medewerkers smaakvolle knieperties gebakken. Die direct werden verorberd. Ook in de huiskamer en op kamer kregen bewoners de lekkernij aangeboden. Het was een gezellige middag. De bewoners hebben er van genoten.
.jpg)
Op 20 februari hebben wij de bewoners getrakteerd op een gourmet. In overleg met Elly en Debora niet ’s avonds, maar als middagmaaltijd. Dat is goed bevallen. Samen hebben we alles voorbereid. Penningmeester Marten had bij slagerij De Wolvenberg gourmetschotels besteld. Ook de stroomvoorziening heeft Marten keurig geregeld. Het gebeurde nogal eens dat, door de vele bakplaten, de stroom uitviel. Maar nu ging gelukkig alles goed.
Tegen het middaguur druppelden de bewoners binnen. En zochten hun plekje aan tafel op. De bakpaten werden van wat braadolie voorzien. Het bakken en braden kon beginnen. Mooi om te zien hoe iedereen druk bezig was. Met een drankje erbij kon iedereen genieten van stokbrood met kruidenboter, sausen, salades, mini kipburgertjes, bieflapjes, tot speklapjes toe. Te veel om op te noemen. Als toetje kreeg iedereen nog een ijsje. De gourmet werd afgesloten met koffie en een bonbon. Het was een gezellig en heerlijk samenzijn!
Feestelijk onthaal van de lente! Op 20 maart hebben we een gezellige middag gehad met de bewoners. Zij kwamen rond 14.00 uur vol verwachting naar het restaurant. Het restaurant was door Elly en Fabiene fleurig versierd. Er stond iets te gebeuren. Wij hadden een verrassing voor hen. Bij binnenkomst kregen ze koffie, thee of een glaasje fris aangeboden. Na een welkomstwoord door Henk werd aan de bewoners een extraatje aangeboden, een klein gebakje. Met daarop een fotootje, voorstellend een kleurrijk lente tafereel. Het werd smakelijk verorberd.
Henk bracht in herinnering dat het morgen 21 maart is. Het begin van de lente. De natuur komt tot leven met frisse kleuren, bloesem en jonge dieren. Het is een tijd van groei, kleur en lentekriebels.
Dat alles speelt zich buiten af. Maar wij hebben de lente gewoon voor de bewoners naar binnen gebracht. Iedere bewoner krijgt een kleurrijke orchidee. Het is weliswaar geen echte voorjaarsbloem maar hij brengt wel fleur en kleur. De naam orchidee is afgeleid van het Griekse orchis. Staat symbool voor luxe, schoonheid, kracht en vruchtbaarheid. Als populair cadeau staat de bloem voor verfijning, liefde en de boodschap “je bent bijzonder”. Wat is er nu niet mooier dan straks een plant met deze boodschap op kamer te hebben.
Het is eigenlijk een eigen stukje tuin op de kamer. Dat ons eraan herinnerd dat de wereld buiten weer tot bloei komt. En het levende bewijs is, dat er altijd weer een nieuw begin is, hoe klein en kwetsbaar ook.
Symbolisch voor de hele groep, heeft Henk de lenteverrassing aangeboden aan Jaap Blomberg. Jaap op zijn beurt, dankte namens alle bewoners onze Stichting voor dit prachtige lentegeschenk.
Tot zover iets over ons en de bewoners. Nu wat anders. Ik ben graag in de natuur, lees daar veel over. Zo ook het verhaal op RTV Drenthe over het Steenuilenproject van de Stichting Steenuilenwerkgroep Drenthe. Daarover het volgende:

Steenuil.
Wist u dat de steenuil juist graag in de buurt van mensen wil wonen?
Hij is klein, maar valt toch op: de steenuil. Met zijn felgele ogen, witte wenkbrauwen en bolle kop kijkt hij alsof hij altijd iets van je wil weten. En hoewel het uiltje met zijn 21 tot 23 centimeter ongeveer zo groot is als een merel, lijkt 'ie door zijn volle verenpak vaak net wat groter. Toch is het de kleinste uil die we in Nederland hebben.
In 2026 krijgt de steenuil extra aandacht. Stichting Sovon heeft dit jaar uitgeroepen tot het Jaar van de Steenuil. Een landelijke campagne waarin bescherming en onderzoek centraal staan.

25 jaar steenuilen
In Drenthe wordt al langer hard gewerkt voor de soort. De Stichting Steenuilenwerkgroep Drenthe zet zich al meer dan 25 jaar in voor de leefbaarheid van de vogel. Na het jubileumjaar krijgt de inzet in 2026 een extra vervolg, met nieuwe activiteiten om de steenuil te helpen. Eén daarvan is het plaatsen van zogeheten steenuil vriendelijke erf-bordjes.
Eerste uilenbordje
Het eerste bordje wordt geplaatst bij Wapse. "Dit erf is prachtig voor de steenuil," vertelt Erwin Bruulsema van de Stichting Steenuilenwerkgroep Drenthe. "Je vindt hier alle elementen die je in een klein agrarisch landschap nodig hebt om het de steenuil het naar z'n zin te maken. Zo loopt er wat vee op het land zijn er voldoende schuilplekken en is er vooral veel voedsel. Op zulke erven kan de steenuil jagen, rusten en zich veilig voelen tegelijk."
.webp)
Liever bij mensen
Opvallend genoeg is de steenuil juist geen bosvogel. Ze zitten het liefst in de buurt van mensen, op de erven. In het bos is de kans op gevaar simpelweg groter. Daar vliegen roofdieren rond zoals de bosuil, havik en oehoe. Ook marterachtigen vormen een risico.
Juist daarom is het belangrijk dat mensen hun erf zo inrichten dat de steenuil er kan leven. En dat lijkt te werken. "Het gaat eigenlijk best goed met populatie in Drenthe," vertelt Bruulsema. "Eerst zaten ze alleen in de zuidwesthoek. Maar intussen waaieren ze uit en zien we ze op veel meer plekken in Drenthe. Dat is echt super."

Beleef de Lente
Het is niet alleen buiten lenteachtig, ook de camera's van Beleef de Lente zijn weer aan! Beleef de Lente is het webcamproject van Vogelbescherming Nederland. Kom kijken en geniet van bijzondere momenten tijdens een nieuw broedseizoen. Beleef de Lente viert zijn 20-jarig jubileum.
Ter gelegenheid van dit feestelijke seizoen krijgen de beelden een prachtige upgrade. Alle vogelsoorten worden voortaan gestreamd in HD- of zelfs full HD-kwaliteit. De beelden waren al indrukwekkend, maar zijn nu scherper en intenser dan ooit.
Zeearend, steenuil, slechtvalk, ooievaar en bosuil zijn al live, later volgen meer soorten. Het eerste ei is gelegd, neem gauw een kijkje op https://www.vogelbescherming/beleefdelente Veel plezier!
Ik sluit af met het gedichtje bij het lentegeschenk.

Wij wensen iedereen een goed en fijn voorjaar!
Een hartelijke groet, ook namens Fenny, Anneke, Marten en Renee.
Henk Pranger.
